مردم استرالیا غربی خیلی به کمپینگ رفتن علاقه دارن و معمولا تو اسکول هالیدی ها مردم پرث میرن کمپ و همشون مجهز به تمام امکانات کمپ و ماهیگیری هستن و یک سری کمپ سایت هست تو مناطق مختلف استرالیا غربی که کاملا محافظت شده و دارای دستشویی و حمام و تلویزیون صحرایی و ... امکانات دیگر هستند.

ما باتوجه به فرهنگمون خیلی اهل کمپینگ نبودیم ولی تصمیم گرفته بودیم خودمون رو کم کم تو این فرهنگ حل کنیم و کمپ رفتن با تعداد روز محدود برای شروع یکی از پارامترهامون بود.

این دفعه تصمیم گرفته بودیم بریم سمت شمال پرث جایی که کویر معروف The pinnacels dessert است بریم. چون هوا امسال هنوز داغ نشده تو ماه دوم تابستان پس میشد کویر رفت.  The pinnacels dessert حدود 2:30 دقیقه از پرث به سمت شمال فاصله داره و ما زدیم تو جاده بقول استرالیاییها Just down the highways البته ما up the highways  رفته بودیم

یک مورد جالب که من برا دومین بار دیده بودم از بدو ورودم به استرالیا، اینجا برا ورود به جاهای با ارزش از لحاظ تاریخی خیلی مراقبتهای خاص دارن با اینکه  The pinnacels dessert یک مکان کامل طبیعی بود و پر از sculpture هایی بود که توسط طبیعت در سالهای متمادی ساخته شده بود ولی باز هم مراقبتهایی داشت که ما اگه 1 هزارم اون مرافبتهامون رو از چغازنبیل و پرسپولیس کرده بودیم وضعشون این نبود یا بهتره بگم اگه اینا مکانها و تاریخی مثل ما داشتن و چغازنیبل رو پرسپولیس رو قلعه شوش باستان رو و هزاران هزار مثال دیگه در کشور عزیزمون رو داشتن چطوری ازشون مراقبت میکردن !!! ؟؟؟ در  The pinnacels dessert برا ورودی هر ماشین باید 12 $ پول میدادیم و فقط از 9:30 صبح تا 4:30 بعد از ظهر باز بود و کسی اجازه موندن شب نداشت و کسی اجازه نداشت رو sculpture ها پا بزاره و.... چه برسه یادگاری بنویسه R.F 1385 (اسم شهرش، )(حالا من اسم شهر قید نمیکنم که به مردمی توهین نکرده باشم چون این تو فرهنگ ما و مردم همه شهرهامون صادقه) با اینکه طبیعت ساخته بودشون ،طبیعت نه هنر معماری کهن.

و در راه به جاهای دیدنی دیگه رفته بودیم تپه هایی با شنهایی سفید که وقتی کسی عکست رو میبینه شبیه برفه نه شن و ...

طبیعت استرالیا واقعا زیباست و برای اینکه مردمش بیشتر وقتشون رو به سفرسهای کمپی میرن و در طبیعت هستن مردمی مهربون و دوست داشتنی هستن