من قبل از مهاجرتم به پرث خیلی جمله " خارجی ها احساس ندارن" رو شنیده بودم و همه میگفتن اون عشق و صفا  محبتی که بین ایرانی ها هست بین خارجی ها نیست ...همیشه وقتی سفر میکردم به خارج از ایران سعی میکردم بفهمم این قضیه صحت داره یا نه بعد همه میگفتن توریست فرق داره تو داری توریستی میری کشورشون پول میبری برا همین خوبن... الان بعد از یکسال و اندی در پرث زندگی کردن مجبورم این قضیه رو نهی کنم و بگم واقعا نمیشه همیشه همه رو با یک چوب روند و نمیشه گفت همه خارجی ها بی احساسن....میخوام از دیدگاه خودم این قضیه رو شرح بدم حداقل راجع به مردم پرث ،نمیتونم به باقی شهرها یا کشورها بسطش بدم... به نظر من اون جمله کاملا اشتباهه مردم پرث واقعا مهربونن و اکثریتشون وقتی چشمت تو چشمشون می افته یک لبخند تحویلت میدن حالا تو میتونی بی تفاوت باشی نسبت به اون لبخند  یا بایک لبخند بش بگی مثلا Good morning یا هر جمله دیگه و اونم بلعکس جوابتو میده ... این یعنی محبت و احساس... ولی جایی که قانون باشه دیگه قضیه جدیه مثلا اگه یک کاری کنی به حریم شخصیشون وارد بشی یا بی احترامی به قانون داشته باشی همون شخص برات پلیس میشه .... اگه ببینن یکی از ضعف افتاد رو زمین 10 نفر نمیرن دورش و هرچی بلدن و بلد نیستن انجام بدن اصلا کسی بهش دست هم نمیزنه و سریع زنگ میزنن اورژانس و ... به نظر شخصی بنده این احترام گذاشتن به قوانین و تو قانون بودن نه اینکه بد بلکه خوب هم هست اگه بتونی تو قانون زندگی کنی و به قانون کشورشون و مواردی که مهمه براشون احترام بزاری مهربون هستن باهات و احساس رو میتونی حتی توی یک لبخند ببینی...

یک مورد دیگه اختلاف فرهنگی است که بین ما ایرانی ها و مردم استرالیا است یک مورد فرهنگی مثلا صبح وقتی تو ایران میری سرکار هرکسی رو که ببینی سلام و حال و احوال و 5 دقیقه صحبت و ی وقتایی هم خودت میری پیش منشی و اینور و انور و همکارا و دوستا که سلام و صبح بخیر و چطور مطورین...ولی مردم استرالیا اینطوری نیستن یعنی تا زمانیکه نگاهت تو نگاهشون نیفته سلام و احوال پرسی نمیکنن ...این جز فرهنگشونه ممکنه از کنارت رو بشه و سلام هم نگه ولی همون موقع اگه نگاهت بیفته ب چشماش باهات احوال پرسی میکنه کلا قضیه فرهنگیشون اینه که تا زمانیکه تو چشم کسی نگاهت نیفتاده سلام خبری نیست حالا من ایرانی که به اون محیط کاری عادت دارم بیام بگم اینا سردن اینا عجیبن درست نیست واقعیتش اینه که ماهم از نظر اونا عجیبیم اختلاف فرهنگ یک قضیه دوطرفه است و راه حلش به نظر من خیلی ساده است مثل بچه ها به فرهنگ دیگران احترام بزاریم چرا وقتی بچه من میره مدرسه بعد از 6 ماه کلی دوست پیدا میکنه تو استرالیا ولی من والدین بعد از 6 ماه تعداد نصف دوستای بچم رو هم ندارم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چون اون بچه بدون بک گراند و حرف و حدیث و مقاومت شروع به یادگرفتن روابط جدید تو محیط جدید میکنه وبعد از گذر زمان همون آموزشها روشهای خودش میشن...ماهم اگه بدون مقاومت بخوایم فرهنگ اینجا رو یاد بگیریم بعد از 6 ماه کلی دوست خواهیم داشت...اگه میخواید ایرانی مطلق بمونید باید تو ایران زندگی کنید تا شاد باشید ولی اگه قابلیت پذیرش آدمهای جدید با فرهنگ های جدید رو داری و با حفظ خودت به اونا و فرهنگشون احترام میزاری بیا و از زندگی جدیدت لذت ببر... همونطور که قبلا گفته بودم وقتی مهاجر میشی یعنی تازه متولد شده ای باید همه نکته های زندگی رو از نو یاد بگیری بدون هیج مقاومتی...

به امید موفقیتهای بیشتر....

وبلاگ نویسی و نکته هام ادامه دارد...